یک شعر بلدم خط به خطش برای ایران عزیزم جایی که دوستش دارم و دلم براش می سوزه

اصل ۴۴ و ذیل نویس و حکایت تلخ ما چنین بود :

دوباره زاغه نشینان به زاغه برگشتند  .

     دوباره راضیه بر فقر خویش راضی شد .

            به جای کشت کشاورز را درو کردند .

                   به جای نان به تساوی گلوله قسمت شد .

                                    دوباره هر چه زمین بود گور یاران شد .

 دوباره هر چه که رشتیم پنبه شد بر اب .

                   دوباره می شود اری اگر بپیوندیم .

                                 دوباره می شود اری ........................................

و به قول دوست عزیز وبلاگ نویسمان

زیبای خفته اسوده بخواب گوجه فرنگی ارزان شد !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!